Om met de deur in huis te vallen: fietsen in de omgeving van Ca’Palazzo is niet voor de ongeoefende fietser. Een goede basisconditie en ook een beetje avontuurzin zijn een voorwaarde. De noodzaak voor die goede conditie is vanzelfsprekend als je bedenkt dat in de directe omgeving van Ca’Palazzo op 25 mei 2009 de koninginnerit van Giro d’Italia van 2009 werd gereden. Een rit van 237 km met 4500 hoogtemeters, waaronder de beklimmingen van de Monte Nerone, Monte Catria en de aankomst op de Monte Petrano. Carlos Sastre won, bijna twee maal zo snel als wij deze berg direct voorafgaand aan de aankomst hadden bedwongen. Dus u bent gewaarschuwd!

Ook avontuurzin is nodig, want de meeste wegen en weggetjes in deze regio zijn nog lang niet platgetreden en soms zelfs ongeplaveid. En wees niet verbaasd als je een bocht omgaat plotseling een hert op de weg ziet staan, of een wild zwijn ziet dat vlak naast de weg op zoek is naar wat lekkers. Het is dan ook echt nog ontdekken. Soms ook eindigt het asfalt op een plek waar je het niet verwacht en zeker liever niet had gewild en wordt het materiaal wat meer op de proef gesteld. Maar omdat alles zich afspeelt in een zeer authentieke Italiaanse setting maakt dat fietsen juist avontuurlijk en onvergetelijk.

Aangezien wij vooraf wisten wat ons in deze streek te wachten stond hadden wij onze fietsen goed geprepareerd en een bergverzet gemonteerd met een goed bereik. Dat is geen overbodige luxe, aangezien wij in de omgeving regelmatig onverwacht stijgingspercentages tegenkomen van 15% tot 20%! Een verzet van 34 x 29 is dan geen luxe, ook voor de ervaren rijder. Maar uiteraard is niet al het wegdek van deze orde. De meeste weggentjes die wij namen kennen stijgingen van 4% tot 8%, waarbij de weg wel constant blijft golven en weinig wegen echt vlak zijn.

Ter algemene oriëntatie:

De twee rijders die deze tochten maakten hebben een meer dan gemiddelde conditie en beide zo’n 30 jaar ervaring als wielrenner en deels wedstrijdrijder. De tochten zijn relatief rustig verreden. Verder kunnen de volgende tips behulpzaam zijn:

Voor diegene met wat minder conditie zijn de tochten te doen, maar zwaar. Reken dan zeker meer fietstijd. Een tripple voorblad bevelen wij dan zeker aan.

Neem voldoende eten en drinken mee. Op Zondag zijn in relatief afgelegen gebied vrijwel alle winkels barrettjes (buiten lunchtijd) gesloten. Door de week bieden terrassen en de kleine supermarkten in de dorpen voldoende keus om even wat energie tot je te nemen. Houd daarbij wel rekening met de sluitingstijden van de winkels (tussen 12 tot 4 gesloten) zorg voor goede buitenbanden. Je rijdt niet alleen op glad asfalt! Wij reden op Continental GP 4000S. Niets zo vervelend als een slechte buitenband met als resultaat veel lekke banden. Zorg voor voldoende reservemateriaal. Een reservebinnenband, plakspullen en een pomp zijn het minimum. Maar dat spreekt voor zich.

Lengte 40 km

Hoogteverschil 900 m

Fietsuren: 2; gem. 20km/h

Totale tijd: 2,5 uur

Route: www.afstandmeten.nl/index.php?id=366428

De eerste fietstocht is er één om de benen te laten wennen aan de bergen. Onder een strakblauwe lucht besluiten we een korte rit van ongeveer 40 km te rijden.

Foto 1: Pergola een dag voor de koninginnerit van de Giro d’italia 2009.

Uiteraard starten we in Ca’Palazzo en gaan dan via de SPS 424 naar Pergalo, dat zich op dat moment klaar maakt voor de Giro. In Pergalo slaan we linksaf richting Fossombrone over een klim van 6,5 km met een stijging van ongeveer 5% (de vlakke aanloop van de Giro etappe) gevolgd door een korte maar scherpe afdaling tot in Cartoceto. Onderweg maken we kennis met de prachtige uitzichten over het heuvelachtige land van de Marche.

In Cartoceto aangekomen gaan we direct links van de hoofdweg af richting Torricella en Tarugo. Na een relatief vlak stuk en een lichte daling moeten we de bergverzetten aanspreken. In een drietrapsraket van ongeveer 2 km is het klimmen geblazen met stijgingspercentages tot 19%! Gelukkig duurt het niet te lang en is het vanaf Tarugo heerlijk naar beneden suizen, waarbij de snelheid boven de 65 km/h komt, richting de SP 424, de weg die Cagli met Pergola verbindt. Wij komen bij Ponte della Simonetta op de weg en slaan rechtsaf richting Cagli.

Foto 3: Soms moet je even stoppen tijdens de afdaling

Pergola Cita dei Bronzi Dorati

Rit 2: Ca’palazzo - Monte della Strega –Lengte 66,3 km

Hoogteverschil: 1.515 m

Fietsuren: 3,5 uur ; gem. 18,9 km/h

Totale tijd: 5,5 uur

Route:

www.afstandmeten.nl/index.php?id=366451

We passeren uitgestrekte korenvelden en zien overal bloemen, vlinders en ook de kersenbomen geven hun vruchten af, wat zorgt voor smakelijke tussenstops. Ondertussen blijft de weg op en neer gaan en gaan wij richting Caudino met opnieuw een bergje van 3 km lengte en gemiddeld 6%. Ongeveer 600 meter voor Caudino slaan we rechtsaf richting Catobagli. De weg is hier de eerste twee km niet geasfalteerd, maar is bedekt met veel kleine stenen, een fenomeen dat we hier vaker tegen zullen komen. Het is het avontuur dat echter lonkt en wij besluiten verder te rijden. De weg blijkt prima te berijden, maar uiteraard iets minder comfortabel. Na twee kilometer komt het asfalt terug en vervolgen wij onze tocht richting Catobagli.

Foto 6: Soms komt er onverwacht gezelschap.

Foto 8: De weg naar de Monte Strega (heks) begint te stijgen

Hier aangekomen gaat het omhoog over achteraf zo’n 7 km en moet er zo’n 430 hoogtemeter genomen worden. Dat lijkt niet te erg, maar gaandeweg wordt het toch lastig. Achteraf begrijpen we waarom want de statistieken

http://ciclismo.sitiasp.it/altimetria/6476/Italia/salita_Monte della Strega - Valdolmo.aspx

geven aan dat de gemiddelde stijging in de laatste 1,5 km ongeveer 10% bedraagt, met pieken tot 18%. Op ongeveer 900 meter hoogte komen we bij een kruispunt en houdt het asfalt op.

Foto 9: De Monte Delle Strega. Even uitkijken.

Een mountainbike met voorvering of zelfs een fully was hier welkom geweest. Helaas moeten we het hier doen met onze dunne bandjes en met enig avontuur rijden we een kleine 4 km naar beneden tot we bij de afslag richting Serra Sant Abbondio komen.

Het gladde asfalt is een aangenaam bad waarin we worden ondergedompeld en, nu heerlijk zoevend vliegen we via Serra Sant Abbondio naar Frontone. In Frontone volgen we de weg richting Pergola via de Via del Mare tot we weer bij de kruising met de SP424 komen. Hier slaan we linksaf richting Cagli tot we bij de oprit richting Fenigli en Ca’Palazzo komen. De bergverzetten moeten nog wel worden aangesproken als we de eerder beschreven thuisberg, door ons inmiddels omgedoopt tot Monte Ca'Palazzo, beklimmen. Aangekomen is het tevreden gevoel groot als we een duik in het zwembad nemen en ons tegoeddoen aan een heerlijke streekwijn.

In totaal hebben vandaag een afstand afgelegd van 66,5 km met een echte fietstijd van 3,5 uur; een gemiddelde van slechts 18,9 km/h! Uiteraard moet je hier de pauzes bij optellen die wij onderweg in ruime mate hebben genomen. Al met al hebben we 5,5 uur genoten van ongerept Italiaans landschap. Een heerlijk avontuur met een schitterende beloning!

Lengte: 51 km

Hoogteverschil: ca 1000 meter

Fietstijd: 2,5 uur; 19,3 km/h

Route:http://www.afstandmeten.nl/index.php?id=366428

Foto 11: Na lang wachten stapt ‘the Boss’ ook uit de bus.

Wij besluiten zelf na de lunch in Ca’Palazzo een korte rit naar de finish van deze Girorit te maken en daar de finale ‘life’ te bekijken. De eindstreep ligt op de Monte Petrano (1101 meter). Een klim van ruim 10 km met een hoogteverschil van 809 meter, en een gemiddelde van 7,8%.(zie: http://ciclismo.sitiasp.it/altimetria/1875/Italia/salita_Monte Petrano - Cagli.aspx). Ter vergelijking L’Alpe Huez heeft een vrijwel identiek stijgingspercentage (7,7%) maar is vier kilometer langer.

De weg vanuit Ca’Palazzo naar de Monte Petrano is eenvoudig, al is het even oppassen waar de klim begint. We zoeven onze thuisberg, de Monte Ca'Palazzo af en bij aankomst beneden gaan we rechtsaf naar Cagli. Een lekker begin deze weg. Weliswaar is er iets meer verkeer dan in de zijwegen, maar de weg golft rustig met af en toe een aangename helling en daling. In een aardig tempo rijden we de 12 km richting Cagli. Het weer en uitzicht is opnieuw bijzonder. Er is zon, zon en zon en we genieten weer van het landschap. (caldo calco)

In Cagli zelf is het even oppassen waar de Monte Petrano precies begint.

 

 

Foto 14: Wachten op de finish.

Rit 4: Ca’Palazzo Monte Catria

Lengte: 71,5

Hoogteverschil: 2018

Duur: 3.46 uur echte tijd; gem: 19 km/h

Route: http://www.afstandmeten.nl/index.php?id=366402&key=MR8UCclu.XBDU

Vandaag hebben we een mooie rit op het programma. De beklimming van de Monte Catria, dat wil zeggen tot zo’n 1300 meter hoogte want tot die hoogte is de weg doorlopend. Wil je hoger, dan kan dat fietsend tot zo’n 1500 meter op een onverhard pad van zo’n twee kilometer waarna de weg voor gewone stervelingen ophoudt. Acrobaten op de mountainbike zouden nog wel een stukje verder kunnen.

We beginnen weer in Ca’Palazzo en dalen de Monte Ca'Pallazzo af richting de S 424. Bij de weg slaan we linksaf richting Pergola. Na ongeveer 1 kilometer komen we op een driesprong en slaan we rechtsaf richting Frontone. Deze weg volgen we ongeveer 5 km, waarna we in Frontone arriveren. We blijven nu de hoofdweg richting Cagli volgen en na ongeveer 1,5km is het volgende plaatsje Buonsiglio Colombare. Tot nu toe is het een rustige rit met niet al te veel moeilijkheden. Een soms golvende en later licht stijgende weg (soort vals plat) geeft ons zelfs de gelegenheid een wat groter verzet te kiezen en doet soms zelfs een beetje Hollands aan. Ook wel weer eens lekker snelheid te voelen.

 

Foto 15: De viersprong in Buonsinglio nog 18 km naar de Monte Catria.

Niet dat de weg direct zwaar begin te stijgen, maar met zo’n bordje is altijd een zekere waarschuwing om het maar even rustig aan te doen. We schakelen naar een lichter verzet en rustig pedalerend klimmen we met ongeveer 2%. Lekker warm worden. Na ongeveer 3 kilometer gaan we naar 6%. Vanaf nu wordt het serieus. De komende 3,5 km is het gemiddeld zo’n 10,7%. Daarin ruim 2 kilometer met een gemiddelde van bijna 12% en pieken tot 18%!

Foto 16: Monte Catria: Het lijkt niet zwaar, maar pas op!

Je kunt hier natuurlijk op een 39x25 proberen te rijden en dat zal ook wel lukken, maar handig is het niet. Wij schakelen direct op ons kleinste verzet, 34x29 (wat zelfs met slechts 60 omwentelingen per minuut nog maar 8,8 km/h betekent). Onze teller geeft zelfs maar 8 of soms 7 kilometer per uur aan. Het is dus gewoon ‘harken’ op dit stuk van zo’n 3,5 kilometer. Er is echter één voordeel, we zitten in het begin van de rit en zijn dus nog fris. Het landschap laten we nu even voor wat het is. De ogen zijn gefixeerd op het asfalt.

Na het zeer steile deel is het ergste deel van de Catria eigenlijk achter de rug. De rest van de klim blijft de weg onverminderd stijgen maar nu met gemiddeld ongeveer 7 a 8% en pieken van 9 a 10%. Inmiddels zijn we bij een open gedeelte van de route aangekomen. Als we links kijken zien we in de verte onze weg langs de flanken van de Monte Acuto verder stijgen. Daarvoor moeten we echter nog wel de open vlakte oversteken en bij de splitsing een scherpe bocht van bijna 180 graden maken. We zijn nu via de flanken van de Monte Acuto op weg naar de kruising tussen Monte Catria en de Monte Acuto. Het asfalt heeft inmiddels plaatsgemaakt voor onverhard grind, maar is goed te berijden en gaat later weer over in asfalt. Na een kleine 6 km door de bossen en onder de skiliftbaan komen we bij een driesprong en bereiken de maximum hoogte van zo’n 1360 meter voor vandaag. Voor het overzicht van de Mte Catria, zie (http://ciclismo.sitiasp.it/altimetria/5196/Italia/salita_Monte Catria - Buonconsiglio.aspx)

Foto 17: Op de pas van de Catria, de liefhebber kan nog 2 km op een onverharde weg verder.

De afdaling is spectaculair. Met lange rechte stukken en goed asfalt gaat de teller regelmatig boven de 65 en voor de durfal boven de 70. Wel oppassen voor de af en toe scherpe bochten in de afdaling. De remmen moeten in orde zijn bij deze snelheden. Ook het uitzicht is hier prachtig met schitterende vergezichten, al is het nu wel zo verstandig de ogen op de weg te houden.

 

Foto 18: De adbij van Fonte Avellana